29 Ekim 2008 Çarşamba

9 aylık oldum ben , yihhuuuu :)

9. ayı da tamamladım. Artık bebek gibi salak salak bakmıyorum. Inceleyerek ve sorgulayarak bakıyorum.

İşte bu ayın ilkleri :

25.10 ilk heceler ba ba ba , ma ma ma

24.10 yürüme denemeleri

26.10 tek elden tutarak yürüme

17.10 ek gıdayı kabullenip yemek yemeye başlama

Bu da yediğim ilk balık tekir :)









video
Annemle babam bana yürüyeyim diye Tomy İlk Bisikletim oyuncağını aldılar. Daha sonra bisiklet haline gelecek olan bu yürüteçin tekerlekleri bizim halı olmayan evimizde o kadar hızlı gidiyor ki öğrenmem bayağı vaktimi aldı . Denemekten bıkmadan düşe kalka öğrendim sonunda.
Video'da ilk başarılı yürüyüşümü göreceksiniz, şu anda dümdüz çok usta bir şekilde gidip fren yapabiliyorum. Ama manevra konusuna henüz gelemedim, inşallah gelecek ay bunu da halledeceğim :)

27 Ekim 2008 Pazartesi

Canım Annem ile Ayrılık Günü :(((((

Annem bugün çalışmaya başladı ve annemden ayrı kaldığım en uzun zaman dilimini bugün geçirmiş oldum . Sabah annemle öpüşerek güle güle yaptık birbirimize. Her zamanki gibi çabucak gelecek sanıyordum ama bu sefer gelmedi:(((

Öğleden sonra tüm keyfim kaçtı , kapıya bakıp bakıp ağladım sık sık. Ben bu kadar üzülünce anneannem de üzüldü, ağladı. Çareyi tüm gün beni kucağında gezdirmekte ve bana kitap okumakta buldu. Zaman bir türlü geçmedi bugün, zamanla alışacak mıyım gerçekten ?

Akşam annem geldiğinde yüzümde gördüğü sevinci ve gülücüğü asla unutmayacak sanırım ; oysa ben büyüdüğümde bugünü hatırlamayacağım bile :(

20 Ekim 2008 Pazartesi

Defne ile Buluşma ...


Gaye teyze çalışmaya başlayınca haftasonu ilk buluşmamızı yaptık Defne ile. Pek bir eğlendik , ben sürekli sevmek için saldırdım Defne'ye :)
Biraz büyüse de oyunlar oynasak artık :D

18 Ekim 2008 Cumartesi

Amcadayım ve Teyzehalalarımla Buluşma ....

Amcadayım beni çok özlediği için annem hızlıca bir organizasyon yaptı. Her zamanki gibi amcadayımla bu buluşmamızda olaylı idi. Yine herkese gülücükler dağıtan beni ağlatmayı başardı. Ama bu duruma masadaki herkes güldü , amcadayım çok kızdı :)

Ben de hemen Berna teyzemin kucağına sığınıp amcadayıma bir bakış attım , korkuttum sanırım :D













Emir abim de beni çok özlemiş. Bana kardeşim Karan diyor , ben de onu çok özlemişim, ama o ben görmeyeli çok büyümüş, gerçi ben de çok büyüdüm.
Ercan amca ile de kucak kucağa ve muhabbetle hasret giderdik. Bir tek amcadayımla olmuyo bu muhabbet olayı nedense !

Funda teyzehalam tüm geceyi beni sıkıştırarak ve severek geçirdi. Ben de ona bol bol güldüm.















Melis abla ve Begüm abla ise benimle oynadı . Bluzlarındaki Sünger Bob'a bayıldım , çığlıklar atıp çektim . Annem ve Sinem teyzehalam da kayan ayakkabılarına bayıldılar, kendilerine de alacaklarmış koca kadınlar :D

15 Ekim 2008 Çarşamba

Annemle Ayrılık Alıştırmaları :(((

Anneannem süper dedemi Rize'de bırakıp İstanbul'a geldi. Gelme sebebi annemin yakında çalışmaya başlayacak olması. Anneannemle birbirimize alışacağımız gibi , ben de annemden uzak vakit geçirmeye alışacakmışım :(

Annem her gün en az 2 saati dışarıda geçirmeye başladı. İlk gün ben annem gelene dek ağladım , neyse ki çabuk geldi ama günler geçtikçe süreler de uzamaya başladı. Babaannem de bize geldi, bazı günler biz babaanneme gittik . Biraz kafam dağıldı ama aklım hep annemde, annemin de bende. Bu dönemi atlatacağız ama kolay olmayacağı kesin. Annemin gitse de kısa süreliğine olduğunu ve geleceğini biliyorum, bu da beni avutuyor artık ...

12 Ekim 2008 Pazar

Babamın Arkadaşlarıyla Zekeriyaköy'de Mangal Partisi ...


Beni görünce her yerimden gıdıklayan ve kafama vuran(!) Mert amcanın Zekeriyaköy'deki evinde mangal partisine katıldık. Böylece babamın iş arkadaşlarıyla da tanışma fırsatım oldu. Hepsi bana değişik geldi, eğlendim.

Funda teyzem anne ve babamla fotoğraflarımızı çekti. Ben de güzelce poz verdim.














Funda teyze ve Mert amca ( ile de poz vermeyi ihmal etmedim tabi ki .







Bütün çocuklar delicesine koşuyordu, ben de çimenlerde emekledim, soğuktan burnum kızardı ama gülmeyi ihmal etmedim.
Kucaktan kucağa dolandım , çok eğlendim.










Ongun teyze kadın ruhundan anladığımı ve beni bekleyeceğini söylüyor . Oysa sadece babamın öğrettiği buruuunnnn oyunu yapmıştım ben ona , iyi numaraymış, sağol babaaaa :D

11 Ekim 2008 Cumartesi

Canım Teyzemde Kahvaltı Keyfi ...

Sinem teyzemle birlikte canım teyzeme kahvaltıya gittik. Teyzem benimle her zamanki gibi bol bol oynadı. Kahvaltı etmekten çok ben annemin arkadaşlarıyla ve çocuklarıyla ilgilendim. Arda abi ile oynamak istedim ama küçük olduğum için benimle oynamadı :( Onun dışındaki herkesin ilgi odağıydım , ben de hepsiyle poz verip tek tek fotoğraf çektirdim. Annem çok mutlu oldu, annemi mutlu etmek kolay gerçekten :D


Sultan teyze ile.








Sinem teyze ve Ayşın teyze ile.








Sinem teyze ile.








Müge teyze ile.

7 Ekim 2008 Salı

Aslı Teyzelerle Park Keyfi ve Fadik :D

Arada sırada annemin arkadaşı Aslı teyze ve kızı Zeynep ile birlikte parka gidiyoruz. Parkta ben yeni insanlar görmenin heyecanı içindeyim, Zeynep ise benim pusetimi sürmenin heyecanında. Annemler ise sürekli bizi çekiştiriyorlar. Aslı teyze bana çok güzel kitaplar getirdi, bu aralar ilgiyle onlara bakıp güzel vakit geçiriyorum. Sağol Aslı teyzecim.




Hayatımda bir de Fadik var. Fadik benim arkadaşım , onunla konuşuyorum, saçını çekiyorum, ona sarılıyorum. Geceleri uyanıp babam beni kucağına aldığında dolabın üstündeki yerine bakıp gülümsüyorum. Yani çok seviyorum ben bu Fadik'i.

5 Ekim 2008 Pazar

Doğumgünü Partilerini Seviyorum...

Artık doğumgünü partilerine de katılıyorum ve partideki çocukları izlemeyi çok seviyorum.

4 ekim cumartesi günü kuzenim Deniz'in doğumgününü kutladık. Pazar günü de Merih amca ve Özge teyzenin kızları Sıla'nın doğumgünündeydik. Çocukların hepsi benden büyüktü ve zıplayıp koşup duruyorlardı. Ben henüz koşamıyorum, emekliyorum ve ezilmemem için annemin beni koruması gerekiyor ne yazık ki :(

Bu günler de geçecek :D

3 Ekim 2008 Cuma

8.ayı sevdim ben :)

29 Eylülde 8 aylık oldum ve artık yerimde duramıyorum.

Emekleyip ortalığı karıştırmaya başladım, artık sınırlarımı kendim çizmek istiyorum. Özgürlük zamanı yippuuu :D

Tutunarak her şekilde ayağa kalkabiliyorum, tek elle tutunarak da ayakta durabiliyorum ama bundan sonra hedef tay tay ayakta durmak.

22.9 da ilk defa alkışladım. Keyfim yerinde oldukça alkış yapıyorum.

23.9 da bilinçli şekilde oyuncakları birbirine vurdum. Annem bu duruma çok sevindi ama ileride çıkaracağım seslerden sonra pişman olacak :)

Yalnız bu ay da geceleri uyandım hep ve yemeklerimi yemedim. Bu nedenle hala 6. aydaki kilo ve boyumdayım. Annem ve babam çok üzgün, doktor teyze iştah açıcı şurup ve vitamin verdi bana , ikisi de iğrenç. Her sabah annemle tartışıyoruz bu nedenle :(

Özellikle akşam uykudan önce azgınlık saatim var, o saatte kendim bile inanamıyorum yaptıklarıma.

Ve bu aydan çeşitli hareket fotoları ...
































video
Sıra geldi videoma , bu sesi çıkarmaya bayılıyorum. Bazen 1 saat boyunca bıkmadan bu sesi çıkarabiliyorum . Annem her seferinde gülüyor halime :)

İlk Hastalığım

İlk hastalığıma annemin deyişiyle tabi ki tatilde yakalandım :(
Tam 8. ayımı doldurduğum 29 eylül günü hasta oldum . Burnumun akışına engel olamıyordum ve hiç halim yoktu ( ateş olunca böyle oluyormuş, ateşim 38 dereceye dek çıktı ) , yine de annem poz ver dediğinde gülümsemeyi eksik etmedim genelde :)

Hiç sevmedim hasta olmayı. Hastalığımın 2. gününde öğlene doğru 11 e dek uyudum, uyudukça uyuyasım geliyordu .

Hasta iken de gezdik tabi ki , otel odasında daha çok hasta olacağıma inanıyordu anne ve babam, ne kadar doğru kimbilebilir ki !

2 Ekim 2008 Perşembe

İlk Yurtdışı Tatilim : Venedik Gezisi

Önce benim süslenip de kendimi gösteremeyip sürekli uyuduğum partiden tüm ekibin fotoğrafı ve babamın sürükledikleri şamandıra ile fotoğrafı :D





Babamın yarışı bitince sıra geldi bizim gezimize. Önce Lido adasından Guidecca adasına anne ve babamın sevdikleri Domina otele yerleştik. Ve başladık Venedik sokaklarında gezinmeye.








Ben kanallarda hareket eden motor ve gondollara ; sokaklardaki kuşlara takılıp durdum. Son 2 günü hasta geçirdiğim için biraz sakin ve yavaş dolaştık , hastalığımı kullanarak puset yerine sürekli kucakta gezmek istedim ve başardım :)